Πεδουλάκης: «Οι ημιτελικοί με τον Παναθηναϊκό ήταν μεγάλη εμπειρία και είδαμε τι θα έχουμε του χρόνου»

Το Περιστέρι έκλεισε την ημιτελική σειρά με τον Παναθηναϊκό ΟΠΑΠ με μια πολύ καλή εμφάνιση και ο Αργύρης Πεδουλάκης τόνισε πως τα παιχνίδια με τους “πράσινους” ήταν μια μεγάλη εμπειρία για την ομάδα και πήραν μια… ιδέα για το θα αντιμετωπίσουν του χρόνου.

Μπορεί στα δύο πρώτα παιχνίδια της σειράς να έχασε εύκολα όμως στον τρίτο ημιτελικό το Περιστέρι πραγματοποίησε πολύ καλή εμφάνιση και έβαλε δύσκολα στον Εξάστερο. Ο έμπειρος κόουτς της ομάδας των δυτικών προαστίων λοιπόν, δήλωσε ευχαριστημένος με την σοβαρή προσπάθεια των παικτών του, στάθηκε στη σημασία αυτών των αγώνων για το Περιστέρι ενώ αναφέρθηκε και στην μεγάλη μονομαχία των Καράμπελα και Καλάθη.

Αρχικά, λοιπόν, μιλώντας στη συνέντευξη Τύπου για την εμφάνιση του Περιστερίου και κάνοντας έναν μικρό απολογισμό για την ημιτελική σειρά με τον Παναθηναϊκό ΟΠΑΠ, τόνισε: «Κάναμε μία σοβαρή και δυνατή προσπάθεια και είμαι ευχαριστημένος. Νομίζω πως κυρίαρχο στοιχείο ήταν η κούραση μας. Δώσαμε έξι παιχνίδια σε διάστημα έξι ημερών κι αυτό για μας ήταν κάτι πρωτόγνωρο. Δεν έχουμε το βάθος κι αυτό φάνηκε στο τέλος που δεν είχαμε την δύναμη να μετακινηθούμε και να βρούμε το “καθαρό” μυαλό. Αυτά τα παιχνίδια μας δίνουν μεγάλη εμπειρία. Όσο παίζεις με δυνατούς αντιπάλους, τόσο προσεγγίζεις τα πράγματα και τα απομυθοποιείς μέσα σου και είναι πολύ σημαντικό αυτό για μας. Είδαμε τι θα έχουμε του χρόνου. Τώρα ήμασταν κουρασμένοι από συνεχόμενα παιχνίδια και ταξίδια κι αυτή θα είναι η κατάσταση την νέα σεζόν που θα υπάρχει και η Ευρώπη και το ελληνικό πρωτάθλημα. Ήταν μία πολύ καλή εμπειρία για όλους μας, για τους παίκτες, για τους προπονητές, για τον σύλλογο… Για όλους».

Τέλος, όταν ρωτήθηκε για το αν ήταν ένα καλό “φροντιστήριο” για τον Ζώη Καράμπελα οι μονομαχίες και η ένταση με τον Νικ Καλάθη, ο Αργύρης Πεδουλάκης, είπε: «Το έχω ξαναπεί από την πρώτη φορά που παίξαμε. Ο Ζώης καλώς ήρθε στο επαγγελματικό μπάσκετ, ο Νικ είναι ένα πολύ έμπειρο παιδί, τον πίεσε, του πίεσε το μυαλό, κατάλαβε πως ήταν ο βασικός δημιουργός της ομάδας και τον πίεσε στο μυαλό πάρα πολύ. Υπήρχε κι ένας εκνευρισμός και από τους δύο και ήταν πολύ λογικό. Εμένα μου άρεσε που άντεξε και πνευματικά και σωματικά απέναντι σε έναν από τους καλύτερους αμυντικούς της Ευρώπης. Τον κυνήγησε, ήθελε να του πάρει την μπάλα, ήθελε να τον περιορίσει και νομίζω πως ήταν ότι καλύτερο για τον ίδιο».